نفرین به دشمن نفرین به دوست ...

جان» شد از آن دشمن و «دل» شد از آن دوست

نفرین به جان دشمن و نفرین به جان دوست

فرسود «رایگان» همه ی عمر و دم نزد

این گرده در تحمل بار «گران» دوست

ما فحش خورده ایم و همه کام برده اند

هرکس به قدر ظرفیت اش از دهان دوست!

از او نشان نبود و وبالی نداشتیم!

لعنت به آن که داد نشان از نشان دوست

هر روزمان به طعنه و زخم زبان گذشت

گاه از زبان دشمن و گاه از زبان دوست

غیر از زیان چه بود؟ به ما هرچه می رسید

از «دوستان دشمن» و از «دشمنان دوست»

#حسین_زحمتکش